wise searchbar

Coman

Wie ik ben

Mijn naam is Cor Nagtegaal. Ik ben geboren in Utrecht, in het rivierenwijk, tijdens de oorlog, in 1943. Het toenmalige rivierenwijk is nu grotendeels afgebroken en bijna volledig opnieuw opgebouwd, zodat er van mijn ouderlijk huis in de Eemstraat niets meer terug te vinden is. Na de middelbare school in Utecht, ben ik in de handel terecht gekomen, als verkoper in woningtextiel, welk werk ik jarenlang heb gedaan. Door rugproblemen heb ik het ‘verkoper zijn’ in de woninginrichting op moeten opgeven en ben in de verkoop van elektronica begonnen, bij de toenmalige firma ‘kontakt’ in de Lange Viestraat. Het moeten staan de hele dag was toch een te zware belasting en zodoende ben ik overgestapt naar administratieve werkzaamheden bij het Sint Antonius ziekenhuis, eerst in het magazijn, later bij de afdeling inkoop, waar ik met veel plezier ben blijven werken tot aan mijn pensionering.

Waarom ik ben gaan schrijven

Eigenlijk moet de vraag zijn: waarom ben ik zo laat, pas na mijn pensionering, gaan schrijven? Ik denk grotendeels door gemakzucht. Ik vertelde altijd al graag verhalen; waarschijnlijk overgehouden uit mijn verkoperstijdperk.
Ik las graag, en regelmatig verschenen er van mijn geliefde auteurs nieuwe boeken op de markt, totdat deze helaas zijn overleden. Dat was voor mij het tijdstip om die drang tot vertellen om te zetten in het gaan schrijven. Door te schrijven kun je alle zaken naar je hand zetten, je kunt personages creëren en hun een karakter geven, omstandigheden maken en die personages datgene laten doen en denken wat nodig is voor het verhaal. Het heeft enige tijd geduurd voor ik de juiste hoofdpersonen  Mijn boeken zijn misdaadromans geworden, deels om de zo vaak gesmade politiemensen nu ook eens van de andere kant te laten zien, als gewone mensen, net als U of ik, met hun problemen, hun zorgen, maar vooral met de liefde voor hun beroep. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vooral de menselijke factor op de eerste plaats is terecht gekomen, boven die soms wat starre politieman.

Mijn manier van schrijven

Je begint met een simpel idee, een inval, een gedachte, vaak afkomstig uit lopende alledaagse gebeurtenissen die de krant of het journaal weten te halen, dat is het vertrekpunt, in welke periode meestal ook gelijk de titel van het boek ontstaat. Dan komt eigenlijk het moeilijkste, maar wel leukste deel, de personen voor het verhaal moeten worden ingevuld en de omstandigheden aangepast, zodanig dat de personen uit het oorspronkelijke gebeuren voor de lezer vervangen kunnen worden door mijn personages en de daarbij behorende omstandigheden. Bij het begin van het boek weet zelfs ik niet wat er precies allemaal gaat gebeuren in het verhaal, het lijkt wel of mijn personen binnen dat verhaal een eigen leven beginnen te leiden en mij hun geschiedenis vertellen.
Misschien in tegenstelling tot vele schrijvers werk ik slechts aan een boek tegelijk. De ideeën voor volgende boeken worden wel vast genoteerd, maar blijven rusten totdat dat boek aan de beurt is om geschreven te worden, waarbij dan nog vaak aanvullingen of wijzigingen ontstaan. Door deze manier van werken kan ik, volgens mij, zelf eveneens het beste volledig genieten van het groeien van het verhaal.

Schrijftip voor anderen

Misschien is de beste tip die ik kan geven, om niet te proberen andere, bekende, schrijvers te imiteren. Probeer het op je eigen manier te doen, met je eigen woorden, al kan het soms wel even duren voor jouw manier van schrijven bij de lezers weerklank vindt.

Er zijn vele auteurs die ik graag mag lezen, vooral op het gebied van de misdaadroman. Er steken echter toch wel twee auteurs met kop en schouders bovenuit; dat zijn als eerste Georges Simenon en als tweede Havank van wie de boeken bij mij thuis letterlijk stukgelezen zijn.
Simenon weet, als geen ander, zijn personges en omstandigheden te beschrijven en uit te tekenen, waardoor het niet meer enkel gedrukte namen zijn voor de lezer, maar levende personen worden, met al hun zorgen en problemen, maar soms ook ook met hun eigen opgebouwde geluk, personen met hun eigen leven.
Havank schrijft op een heel andere manier, niet minder persoonlijk, realistisch of nauwkeurig, maar zijn kracht, volgens mij, ligt vooral in het bijzonder vindingrijk gebruik van de taal en de steeds weer verrassende gedachtewereld en handelswijze van zijn personages.

Mijn boeken

Van mij zijn tot nu toe twee boeken verschenen, met als hoofdpersoon de speciale politiecommissaris Olivier de Wit, een doorgaans vrolijke midden veertiger, die gewoonlijk door vrienden en bekenden met Blanco wordt aangesproken. Hij woont samen met zijn vijf jaar jongere vrouw Ella en hun twintigjarige dochter Kim op een groot en oud landgoed in het oosten van Zuid-Limburg, wat hij heeft geërfd van zijn oud tante Agatha. Eigenlijk zou hij na het krijgen van die erfenis kunnen rentenieren, maar zijn liefde voor het politievak, en vooral het speurwerk, levert hem een speciale functie op binnen de speciale afdeling ‘Grensoverschreidende zware criminaliteit’van het Nederlandse politiekorps.

De twee boeken die nu verschenen zijn over deze commissaris zijn:

‘Criminele Capriolen’ en ‘Buitenlandse Business’.

In ‘Criminele Capriolen’krijgt de Limburgse commissaris de Wit te maken met een Poolse misdaadorganisatie, die in het zo vertrouwde en geliefde Limburg van Blanco een moord pleegt, een misdaad die Blanco noodzaakt om diverse landen te bezoeken en waarbij hij, buiten zijn dochter en een halve naamgenoot, kapitein bij het loodswezen, J. J. De Wit, ook de zeer gewaardeerde hulp krijgt van de Poolse politieinspecteur Alexis.

In ‘Buitenlandse Business’, is Blanco met vrouw en dochter op vakantie in het Zwarte Woud en er was afgesproken dat commissaris de Wit dat ‘commissaris zijn’ thuis zou laten en enkel maar zou genieten van die vakantie. Als hij echter toevallig aanwezig is bij een moord op Johannes Landman, een Hollander, kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan, en neemt Blanco die zaak op zich, mede op verzoek van Xavier Kruimel; zijn hoogste baas bij die politiedienst en Johan Munster, de politiecommissaris van Freiburg. Een zaak waarbij Blanco alles uit de kast moet halen, tot een verkleedpartij toe, om de dader van die moord te kunnen opsporen en arresteren.

Meerdere boeken van deze sympathieke Limburgse commissaris zijn in voorbereiding. Het volgende deel zal de naam krijgen: ‘Kerstmis in Londen’ en speelt, hoe kan het ook anders, in Engeland, dat getroffen wordt door een aantal treinberovingen.

Adres

Coman
Coman leest voor uit Buitenlandse business.
Criminele capriolen

Plaats een reactie

U plaatst een reactie als gast

De tweede verdieping

Wie zijn wij?

avatar gemma1

G. Wiegant

Bestuurder

Bel of e-mail ons

  030 - 6045834
  Mail ons

Aanmelden nieuwsbrief

Bibliotheek Stadsplein

  • Stadsplein 1c
  • 3431 LZ Nieuwegein
  • tel: 030 - 6045834
  •  
  • Openingstijden:

  • Maandag - vrijdag 9.00 - 20.00
  • Zaterdag 9.00 - 17.00

Leeslounge Buurtplein Batau

  • Dukatenburg 1
  • 3437 AA Nieuwegein
  • tel: 030 - 6008834
  • Openingstijden:

  • Maandag - vrijdag 9.00 - 17.00
  • 8 juli t/m 2 september gesloten

Leeslounge Buurtplein Zuid

  • Ratelaar 37
  • 3434 EW Nieuwegein
  • tel: 030 - 6008836
  • Openingstijden:

  • Maandag - vrijdag 9.00 - 1700

Leeslounge Buurtplein Doorslag

  • Parelduiker 13
  • 3435 EP Nieuwegein
  • tel: 030 - 6008835
  •  
  • Openingstijden:

  • Maandag - vrijdag 9.00 - 17.00

Leeslounge Buurtplein Galecop

  • Thorbeckepark 183
  • 3437 JT Nieuwegein
  • tel: 030 - 6008833
  •  
  • Openingstijden:

  • Maandag - vrijdag 9.00 - 17.00